„Germania i Agrykola” to tekst historyczny autorstwa Korneliusza Tacyta, powstały pod koniec I wieku n.e. Dzieło to zawiera dwa znaczące pisma Tacyta: „Germanię”, która dostarcza opisu geografii i zwyczajów plemion germańskich, oraz „Agrykolę”, biograficzny opis jego teścia, Gnejusza Juliusza Agrykoli, znanego z kampanii wojskowych w Brytanii. Teksty te odzwierciedlają struktury społeczne, tradycje i odwagę Germanów, jednocześnie przedstawiając wkład Agrykoli w rządy rzymskie w Brytanii, podkreślając tematy cnoty i złożoności imperialnego zarządzania. Wprowadzenie do dzieła zarysowuje bardzo niewiele znanych faktów z życia osobistego Tacyta, łącząc je z kontekstem historycznym, w którym pisał. Następnie przechodzi do „Germanii”, opisując geografię i cechy ludów germańskich, podkreślając ich różnorodne zwyczaje, męstwo wojenne i struktury wspólnotowe. Tacyt szczegółowo opisuje ich unikalne normy społeczne, kulturę wojowników i odrębne zwyczaje, kontrastując je ze społeczeństwem rzymskim