„O dyrygowaniu (Üeber Das Dirigiren): Traktat o stylu w wykonywaniu...” Richarda Wagnera to muzykologiczny traktat wydany pod koniec XIX wieku. Praca ta ma na celu przedstawienie wglądu w sztukę dyrygowania muzyką klasyczną, koncentrując się na stylistycznym wykonaniu kompozycji muzycznych oraz roli dyrygenta w ożywianiu partytury. Biorąc pod uwagę znaczącą pozycję Wagnera jako kompozytora i dyrygenta, jego obserwacje mają istotną wagę w dyskusjach na temat standardów i metodologii wykonawstwa orkiestrowego. Początek traktatu przedstawia intencje Wagnera i jego frustracje dotyczące stanu dyrygentury w Niemczech. Podkreśla on wagę zrozumienia przez dyrygenta zarówno orkiestry, jak i muzyki, krytykując dominujące praktyki, które przedkładają rutynę nad artyzm. Wagner zastanawia się nad niedostatkami w szkoleniu i praktyce wielu dyrygentów, poruszając konsekwencje ich niewystarczającej znajomości stylu, tempa i ekspresji, zwłaszcza w odniesieniu do dzieł klasycznych mistrzów, takich jak B