„Celtic Fairy Tales” Josepha Jacobsa to zbiór baśni ludowych, który ukazuje bogatą tradycję opowiadania historii kultur celtyckich, prawdopodobnie skompilowany pod koniec XIX wieku. Opowieści przedstawiają różnorodne postacie, często związane z motywami magii, miłości i przygody, czerpiąc z folkloru Irlandii, Szkocji i Walii. Książka ma na celu przedstawienie baśni charakterystycznych dla kultury celtyckiej, odróżniających się od ich angielskich odpowiedników. Wstęp do zbioru rozpoczyna się przedmową, w której Jacobs przedstawia swoje podejście do wyboru i redagowania tych opowieści zaczerpniętych z tradycji ustnych. Podkreśla znaczenie zachowania autentyczności celtyckich narracji, jednocześnie nadając im przystępność, która przemawia do młodszych czytelników. Jacobs przedstawia pierwszą historię, „Connla i Wróżka”, w której młody książę o imieniu Connla spotyka mistyczną wróżkę, która wabi go, by porzucił swoje ziemskie życie dla zaczarowanych krain wróżek. Gdy Connla zmaga się międz