„Baśnie Braci Grimm” Jacoba i Wilhelma Grimm to niemiecki zbiór baśni, po raz pierwszy opublikowany w 1812 roku. Początkowo zawierał 86 opowieści, a ostatecznie rozrósł się do 210 baśni w siedmiu wydaniach. To przełomowe dzieło przekształciło ustną tradycję ludową w literaturę pisaną. Bracia zbierali historie od przyjaciół, znajomych oraz ze starych książek, aby zachować niemiecką historię kultury. Projekt, który rozpoczął się jako przedsięwzięcie naukowe, ewoluował przez dziesięciolecia rewizji, z dodawanymi i usuwanymi opowieściami, treścią dostosowywaną dla młodych czytelników i włączanymi ilustracjami, by stać się kamieniem węgielnym zachodniej literatury dziecięcej.