„Gebir and Count Julian” Waltera Savage’a Landora to dzieło poetyckie składające się z poematów narracyjnych, prawdopodobnie napisanych na początku XIX wieku. Utwór przeplata elementy mitologiczne z narracjami historycznymi, skupiając się głównie na Gebirze, księciu Betyckiej Hiszpanii, który zmaga się z tematami ambicji, miłości i konfliktu, przygotowując się do inwazji na Egipt, oraz hrabim Julianie, którego historia odzwierciedla zdradę i stratę w obliczu inwazji Maurów na Hiszpanię. Część początkowa przedstawia Gebira, silną i kontemplacyjną postać, żyjącą w górzystym regionie. Gdy przygotowuje się do wojny, zostaje wciągnięty w złożoną grę osobistych pragnień i epickich ambicji. Spotyka Charobę, młodą królową, której pojawienie się budzi w nim zarówno strach, jak i fascynację. Tymczasem jego brat Tamar ujawnia własne miłosne zmartwienia, związane z mistyczną nimfą. Początkowe sceny budują napięcie między ambicjami Gebira do chwały a jego osobistymi zmaganiami, przygotowując grunt