"Człowiek i nadczłowiek: Komedia i filozofia" Bernarda Shawa to czteraktowy dramat napisany w 1903 roku. Shaw na nowo interpretuje mit Don Juana poprzez postać Johna Tannera, rewolucyjnego myśliciela, który zostaje opiekunem uroczej Ann Whitefield. Gdy Ann zabiega o małżeństwo z Tannerem, pomimo jego anarchistycznych ideałów, sztuka zgłębia filozoficzne pytania dotyczące ludzkiej ewolucji i siły życiowej. Słynny trzeci akt, "Don Juan w piekle", zawiera filozoficzną debatę odbywającą się w piekle i często jest wystawiany oddzielnie lub całkowicie pomijany w inscenizacjach.