„Proces Duncana Teriga, alias Clerka, i Alexandra Bane Macdonalda” Waltera Scotta to historyczna relacja spisana na początku XIX wieku. Narracja skupia się wokół procesu dwóch mężczyzn oskarżonych o morderstwo sierżanta Arthura Davisa, żołnierza z regimentu generała Guise’a. Osadzona na burzliwym tle Szkocji po wojnie domowej, relacja zagłębia się w złożone postępowania prawne i przekonania społeczne otaczające sprawę, włączając intrygujący element zeznań widmowych. Otwarcie procesu wprowadza kontekst wydarzeń prowadzących do morderstwa sierżanta Davisa, podkreślając upiorny i dziki teren Wyżyn, gdzie doszło do zbrodni. Ustanawia atmosferę strachu i przesądów w społeczności, zwłaszcza w odniesieniu do widma, które rzekomo przekazało szczegóły morderstwa. Zeznania świadków zaczynają się ujawniać, szczegółowo opisując relacje między oskarżonymi a zmarłym, łącząc morderstwo z ówczesnymi napięciami społeczno-politycznymi. Prolog służy nie tylko jako historyczna relacja, ale także przygotow