"Obrona poezji i wierszy" autorstwa Philipa Sidneya to dzieło krytyki literackiej napisane około 1580 roku i opublikowane w 1595 roku. Sidney dowodzi, że poezja przewyższa zarówno historię, jak i filozofię w inspirowaniu czytelników do cnoty, łącząc historyczną żywotność z etycznym celem. Odpowiadając na ataki na poezję, w tym na krytykę angielskiej sceny teatralnej autorstwa Stephena Gossona, Sidney broni szlachetnego miejsca poezji w społeczeństwie poprzez jej moc nauczania i zachwycania. Ten przełomowy esej stał się pierwszą filozoficzną obroną literatury pięknej w Anglii w okresie renesansu.