„O bohaterach, kulcie bohaterów i heroiczności w historii” Thomasa Carlyle’a to zbiór wykładów opublikowanych w 1841 roku. Poprzez sześć prezentacji, badających postacie od Odyna po Napoleona, Carlyle dowodzi, że wybitne jednostki kształtują bieg cywilizacji. Propaguje on heroiczne przywództwo jako kluczowe dla postępu historycznego, sugerując, że wielcy ludzie tworzą wartości i popychają społeczeństwa naprzód. Jego prowokacyjna filozofia – akcentująca twórczą energię bohaterów ponad moralną perfekcję – zakwestionowała zarówno ideały demokratyczne, jak i konwencjonalną religię, wywołując gorącą debatę na temat władzy, postępu i przyszłości ludzkości.