„Eseje — seria pierwsza” Ralpha Waldo Emersona to zbiór esejów opublikowany w 1841 roku, poświęcony transcendentalizmowi. Książka zawiera dwanaście esejów badających fundamentalne ludzkie doświadczenia i koncepcje filozoficzne, w tym słynną „Samodzielność”. Tematyka rozciąga się od historii i przyjaźni po intelekt i sztukę, a każdy esej analizuje kluczowe pytania dotyczące indywidualnej egzystencji i duchowego zrozumienia. Krytycy zauważali silny wpływ Thomasa Carlyle’a; niektórzy uznawali styl za naśladowczy, inni zaś chwalili znaczenie i błyskotliwość dzieła jako wyprzedzającego swoją epokę.