„Biały Kieł” Jacka Londona to powieść, która po raz pierwszy ukazała się w odcinkach w 1906 roku. Opowiada o przemianie dzikiego wilczaka z bezwzględnej dziczy Jukonu w czasie gorączki złota nad Klondike, aż po jego ostateczne udomowienie. Oczami swojego psiego bohatera historia bada brutalne światy zarówno zwierząt, jak i ludzi, opisując podróż Białego Kła przez głód, znęcanie się i okrutne walki psów, zanim odnajdzie odkupienie. Ta towarzysząca powieść do „Zewu krwi” bada tematy przetrwania, moralności i możliwości transformacji.