„The Whence and the Whither of Man” autorstwa Johna M. Tylera to publikacja naukowa napisana pod koniec XIX wieku. Praca ta opiera się na serii wykładów wygłoszonych w 1895 roku i koncentruje się na ewolucji ludzkości, śledząc początki człowieka poprzez różne etapy biologiczne i badając związek między istotami ludzkimi a ich środowiskiem. Początek książki przedstawia dążenie Tylera do splecenia nauki ze spirytualizmem, gdy zajmuje się on fundamentalnym pytaniem o pochodzenie i przyszłość ludzkości. Kontrastuje on dwie główne teorie dotyczące pochodzenia gatunków: ideę natychmiastowego stworzenia w kontraście do teorii ewolucji poprzez dobór naturalny. Tyler zakłada, że choć biologiczna przeszłość ludzkości jest złożona i niejasna, istnieje duże prawdopodobieństwo, że drzewo genealogiczne wywodzi się od prostych form życia, ukazując narrację ewolucyjną, w której wyższe funkcje manifestują się stopniowo. Podkreśla, że naukowe badanie historii życia może pomóc oświetlić obecny i przyszły