„醒夢駢言” autorstwa Juqizi to klasyczne dzieło narracyjne napisane w XVII wieku. Można je sklasyfikować jako tradycyjną chińską powieść, która splata ze sobą motywy miłości, przeznaczenia i oczekiwań społecznych. Historia śledzi losy głównego bohatera, 曾學深 (Zeng Xueshen), utalentowanego młodego uczonego, który mierzy się ze złożonością miłości i przeznaczenia pośród nacisków rodzinnych i norm społecznych swoich czasów. Otwarcie powieści przedstawia nam protagonistę i przygotowuje grunt pod jego nadchodzącą podróż. Zeng Xueshen, jedyny syn zamożnej rodziny z Wuchang, jest utalentowanym i przystojnym uczonym, od którego oczekuje się korzystnego ożenku. Jednakże napotyka wyzwania w swoim życiu miłosnym, co zwiastuje zwroty akcji, jakie niesie ze sobą dążenie do miłości. Wczesne spotkania z różnymi kobietami, w tym jego brzemienne w skutkach interakcje z grupą mniszek w świątyni, sugerują romantyczne splątanie z 陳翠雲 (Chen Cuiyun), mniszką, która staje się kluczowa dla jego przeznaczenia. Narracja natychmiast ukazuje walkę między osobistym pragnieniem a oczekiwaniami społecznymi, wciągając czytelnika w ponadczasowe badanie miłości i obowiązku.