„西湖夢尋” autorstwa Dai Zhanga to zapis historyczny, najprawdopodobniej napisany pod koniec XVII wieku. Dzieło to odzwierciedla piękno i znaczenie Jeziora Zachodniego w Hangzhou, zwłaszcza poprzez pryzmat osobistych wspomnień i doświadczeń autora, przeplatanych poetyckimi refleksjami różnych sławnych poetów. Narracja wydaje się zakorzeniona w nostalgii i dziedzictwie kulturowym związanym z tą ikoniczną lokalizacją. Na początku książki autor wyraża głęboką tęsknotę za Jeziorem Zachodnim po dwudziestu ośmiu latach nieobecności. Wspomina piękno jeziora i ważne miejsca, które kiedyś rozkwitały w jego okolicy, ubolewając nad ich upadkiem i wpływem czasu. Poprzez swoje refleksje autor porównuje swoje sny o Jeziorze Zachodnim, które pozostają nieskazitelne i sugestywne, z surową rzeczywistością, jaką napotyka podczas swoich wizyt, która ukazuje zmieniony i zniszczony krajobraz. To stanowi wstęp do serii esejów lub winiet, które będą badać historię tego obszaru, jego poetyckie dziedzictwo oraz in