„封氏聞見記” autorstwa Yan Fenga to historyczna relacja, prawdopodobnie spisana pod koniec dynastii Tang. Dzieło to kronikuje rozwój i ewolucję różnych nauk filozoficznych, ze szczególnym naciskiem na taoizm i konfucjanizm. Tekst zagłębia się w początki języka pisanego w Chinach oraz historyczny kontekst kluczowych postaci i wydarzeń chińskiej historii, wzbogacając tym samym zrozumienie czytelników tych fundamentalnych filozofii. Otwarcie tekstu przedstawia korzenie taoizmu, śledząc jego pochodzenie od legendarnego Żółtego Cesarza do Laozi, a także bada kontrastujące znaczenie konfucjanizmu w różnych okresach cesarskich Chin. Podkreśla ważne wydarzenia historyczne, takie jak ponowne pojawienie się taoizmu za panowania niektórych cesarzy i budowa świątyń, malując w ten sposób obraz ówczesnego krajobrazu filozoficznego i religijnego. Co więcej, narracja porusza również kwestię rozwoju języka pisanego, ilustrując wzajemne oddziaływanie kultury i języka w kształtowaniu chińskiej cywilizacji.