„牛郎織女傳” autorstwa Mingshi Zhu to powieść prawdopodobnie napisana pod koniec XIX wieku. Książka skupia się na opowieści o legendarnych kochankach, Niulangu (Pasterzu) i Zhinu (Tkaczce), których historia przeplata się z motywami miłości, przeznaczenia i boskiej interwencji. Bada ich rozstanie spowodowane boską karą i ich tęsknotę za ponownym zjednoczeniem. Na początku narracji poetyckie wprowadzenie osadza historię w legendarnym kontekście Niulanga i Zhinu, podkreślając ich trwały związek i niebiańskie przeszkody, z którymi muszą się zmierzyć. Opowieść rozpoczyna się, gdy niebiański Cesarz, Yu Huang, wzywa różne niebiańskie istoty, aby omówić stan rzeczy na Ziemi, szczególnie skupiając się na postaci znanej jako Dwunasty Złoty Chłopiec, który z powodu zauroczenia Zhinu nie przestrzega boskich zasad. Jego szaleństwo prowadzi do strasznych konsekwencji – zostaje ukarany zesłaniem do świata śmiertelników, co stanowi początek serii wydarzeń, które przeplatają losy kochanków i wyzwania, które muszą pokonać, aby w końcu się zjednoczyć. Gdy bohaterowie zmagają się ze swoimi nieszczęściami i konsekwencjami swoich czynów, narracja obiecuje głębokie studium miłości rozgrywające się na tle boskiego konfliktu.