„臺灣外紀” autorstwa Rishenga Jianga, akównego w 1692 roku, to relacja historyczna spisana pod koniec XVII wieku. Książka zagłębia się w historię Tajwanu, w szczególności koncentrując się na rządach i dziedzictwie rodziny Zheng w okresie przejściowym między dynastiami Ming a Qing, podkreślając istotne wydarzenia i postacie w regionie. Analizuje zarówno strategie polityczne, jak i militarne, które doprowadziły do włączenia Tajwanu w skład chińskiego imperium. Wstęp do tekstu pełni rolę przedmowy, wprowadzającej w kontekst narracji oraz uzasadnienie autora dla dokumentowania historii Tajwanu. Risheng Jiang rozważa znaczenie działań cesarza Zhenga na tle zamętu i konfliktów podczas upadku dynastii Ming. Tekst przedstawia wysiłki mające na celu skonsolidowanie władzy na Tajwanie, lojalność rodziny Zheng wobec sprawy Ming oraz omawia wkład i poświęcenia kluczowych postaci, takich jak Zheng Chenggong i jego potomkowie. Jiang podkreśla znaczenie zachowania tej historii, aby uczcić tych, którzy wykazali się lojalnością i męstwem w burzliwych czasach, i przygotowuje grunt pod kompleksową eksplorację złożonej przeszłości Tajwanu.