„Lin Er Bao” to fikcyjna narracja anonimowego autora, prawdopodobnie napisana na początku XVIII wieku. Opowieść koncentruje się wokół życzliwego i pokornego człowieka imieniem Lian Xiaocun, który, pomimo ubóstwa, znajduje spełnienie w czynieniu dobra dla innych. Bajka zgłębia tematy cnoty, dobroci oraz idei, że dobre uczynki prowadzą do nieoczekiwanych nagród, splatając ze sobą losy Liana i tajemniczej postaci, która zdaje się kierować jego przeznaczeniem. Na początku narracji poznajemy Liana Xiaocuna i jego rodzinę podczas srogiej zimy, kiedy mierzą się z silną burzą śnieżną. Wykazując się współczuciem, Lian zaprasza do swojego domu zubożałego i zmarzniętego nieznajomego, traktując go z życzliwością. To spotkanie to coś więcej niż zwykła gościnność; nieznajomy okazuje się być nadprzyrodzoną istotą, Gai Xian Wengiem, który postanawia pobłogosławić Liana za jego bezinteresowność. W miarę rozwoju historii Lian stawia czoła różnym próbom, lecz pozostaje niezłomny w swej dobrej naturze, co prowadzi do pojawienia się w całej opowieści motywów przeznaczenia i fortuny. Początek nadaje ton historii bogatej w moralne lekcje oraz przeplatanie się ludzkich działań z konsekwencjami na poziomie kosmicznym.