„隋唐嘉話” autorstwa 劉餗 to relacja historyczna, napisana w połowie VIII wieku. Książka analizuje zawiłości instytucji rządowych, dynamikę władzy i znaczące postacie z okresu przejściowego między dynastiami Sui i Tang w Chinach. Stanowi ona zbiór anegdot i spostrzeżeń dotyczących wybitnych mężów stanu, ich wzajemnych relacji oraz ówczesnego krajobrazu politycznego. Wstęp do dzieła zawiera osobiste refleksje autora i osadza go w kontekście wydarzeń historycznych, akcentując historie zarówno z dynastii Sui, jak i Tang. Przedstawia różne postacie, takie jak cesarz Tang Taizong i kluczowi ministrowie, opisując ich działania, decyzje oraz atmosferę polityczną ich epok. Narracja splata ze sobą obserwacje dotyczące zarządzania, porady udzielane przez urzędników oraz ważne wydarzenia, ilustrując złożoność władzy i relacje między wpływowymi osobistościami. Całościowo, stanowi to podstawę do szczegółowego zgłębienia politycznych intryg we wczesnej historii Chin.