„瞎騙奇聞” autorstwa Jianrena Wu to powieść fikcyjna napisana pod koniec XIX wieku. Książka zgłębia tematykę przesądów i obsesji na punkcie wróżenia, badając życie bohaterów, którzy polegają na wskazówkach wróżbitów. Historia skupia się na Zhao Zechangu, zamożnym właścicielu ziemskim, który rozpaczliwie pragnie dziecka i zostaje wplątany w często absurdalny i destrukcyjny świat wróżenia. Otwarcie powieści przedstawia Zhao Zechanga, zamożnego właściciela ziemskiego z prowincji Szantung, który mimo trzydziestu lat małżeństwa nie jest w stanie spłodzić dziecka. Zdesperowany w poszukiwaniu potomstwa, coraz bardziej angażuje się w wróżenie, szukając renomowanego wróżbity Zhou, aby poznać swoją przyszłość. Zhou przepowiada, że Zhao wkrótce będzie miał syna, co skłania Zhao i jego żonę, Qiannai, do przyjęcia tej przepowiedni. W komicznym zwrocie akcji, obmyślają plan sprowadzenia adoptowanego dziecka, aby zaspokoić pragnienie Zhao posiadania syna, co prowadzi do dalszych komplikacji i wciągających interakcji, które stanowią podstawę dla powieściowego badania ludzkiej głupoty i przesądów.