„瞎騙奇聞” Wu Jianrena to powieść fikcyjna napisana pod koniec XIX wieku. Książka zagłębia się w tematykę przesądów i obsesji na punkcie wróżenia, badając życie postaci, które polegają na wskazówkach wróżbitów. Historia skupia się na Zhao Zechangu, bogatym właścicielu ziemskim, który rozpaczliwie pragnie dziecka i zostaje wplątany w często absurdalny i destrukcyjny świat wróżenia. Początek powieści przedstawia Zhao Zechanga, zamożnego właściciela ziemskiego z prowincji Szantung, który mimo ponad trzydziestu lat małżeństwa nie był w stanie spłodzić potomka. Zdesperowany w poszukiwaniu potomka, coraz bardziej angażuje się w wróżenie, szukając słynnego wróżbity Zhou, aby poznać swoją przyszłość. Zhou przepowiada, że Zhao wkrótce będzie miał syna, co skłania Zhao i jego żonę, Qiannai, do przyjęcia tej przepowiedni. W komicznym zwrocie akcji knują spisek, aby sprowadzić adoptowane dziecko i zaspokoić tęsknotę Zhao za synem, co prowadzi do dalszych komplikacji i intrygujących interakcji, które s