"御製廣寒殿記" autorstwa cesarza Chin Ming Xuanzonga i Jiao Weia to historyczne sprawozdanie, prawdopodobnie napisane na początku XV wieku. Książka ta przedstawia szczegółową refleksję nad znaczeniem Guanghandian, królewskiego cudu architektury, położonego wśród majestatycznych wzgórz i gór regionu Pekinu. Służy ona zarówno jako hołd dla dziedzictwa poprzednich cesarzy, jak i osobista narracja przemyśleń autora na temat sprawowania rządów, historii i naturalnego piękna otaczającego pałac. W tym sprawozdaniu cesarz Ming Xuanzong opowiada o ważnej wizycie w Guanghandian i zastanawia się nad jego historycznym i kulturowym znaczeniem. Łączy je z poprzednimi dynastiami, w szczególności komentując dziedzictwo i porażki dynastii Song i Yuan. Poprzez poetycki i opisowy język tekst oddaje zapierające dech w piersiach krajobrazy i architektoniczny splendor Guanghandian, symbolizując cesarską potęgę i ciągłość. Ponadto, jest on przesiąknięty filozoficznymi rozważaniami cesarza na temat cnoty, rządzenia