„古詩十九首” autorstwa Tong Xiao to zbiór dziewiętnastu starożytnych chińskich wierszy, prawdopodobnie skomponowanych w okresie dynastii Wschodniej Han, między 140 a 190 rokiem naszej ery. Napisane przez anonimowych, wykształconych autorów z elity, te wpływowe wiersze zgłębiają ponadczasowe tematy rozstania, tęsknoty i przemijalności życia, przedstawione z perspektywy podróżujących mężczyzn i czekających żon. Charakteryzujące się prostym językiem, lecz wyszukaną ekspresją, te pięcioznakowe wiersze kształtowały chińską poezję przez stulecia swoim melancholijnym tonem i uniwersalnymi emocjami, które nadal rezonują w różnych kulturach i epokach.