„爾雅” nieznanego autorstwa to pierwszy zachowany chiński słownik, którego główne glosy najprawdopodobniej pochodzą z III wieku p.n.e. To fundamentalne dzieło kompiluje różnorodne glosy z komentarzy do tekstów sprzed dynastii Qin, organizując ponad 4000 słów w dziewiętnaście sekcji tematycznych. Od abstrakcyjnych pojęć po konkretne taksonomie roślin, zwierząt i relacji rodzinnych, stało się autorytatywnym przewodnikiem leksykograficznym podczas dynastii Han, a później zostało podniesione do rangi jednego z Trzynastu Klasyków, ustanawiając tradycję, która przez wieki wpływała na chińskie encyklopedie.