"隨園詩話" autorstwa Yuana Meia to zbiór esejów o poetyce i krytyce literackiej, napisany w XVIII wieku. Książka zgłębia niuanse poezji, naturę ekspresji artystycznej oraz wzajemne oddziaływanie osobistych doświadczeń z twórczością artystyczną. Oferuje wgląd w różne style poetyckie i podkreśla znaczenie autentyczności emocjonalnej, co czyni ją cennym źródłem do zrozumienia tradycyjnej poezji chińskiej. Na początku tekstu autor przedstawia refleksje na temat ambicji i zmagań postaci historycznych, sugerując, że wielkie aspiracje często rodzą się w skromnych początkach. Omawia kontrastujące okoliczności życia znanych poetów i ich nastroje w różnych okresach, podkreślając wpływ osobistych doświadczeń na ich twórczość artystyczną. To otwarcie wprowadza kontemplacyjny ton, angażując czytelników w rozważania nad wzajemnym oddziaływaniem charakteru, aspiracji i istoty poezji, stanowiąc podstawę dla dalszych dyskusji krytycznych.