"孔雀東南飛" nieznanego autora to klasyczny chiński poemat narracyjny, napisany za czasów dynastii Han, co przypada na szeroki okres wczesnych wieków naszej ery. Utwór ten to tragiczna historia miłosna, która odzwierciedla motywy oddania, oczekiwań społecznych i lojalności rodzinnej. Jest znany z wzruszającego przedstawienia konsekwencji miłości udaremnionej przez zewnętrzne naciski. Poemat koncentruje się na opowieści o Jiao Zhongqingu i jego żonie, Liu, którzy stają w obliczu ogromnej presji ze strony swoich rodzin w kwestii ich małżeństwa. Liu, wierna mężowi i niechętna poślubieniu innego, ostatecznie odbiera sobie życie, co prowadzi Zhongqinga do podobnego czynu w jego żałobie. Ich tragiczne śmierci wywołują głęboki smutek w społeczności, kulminując w zbiorowej żałobie, która podkreśla motywy miłości, wierności i rozpaczy. Obrazowanie i liryczny styl poematu oddają intensywność ich emocji oraz kulturowe znaczenie ich historii, czyniąc ją przejmującym komentarzem do zmagań między osobistymi pragnieniami a zobowiązaniami społecznymi.