„老殘遊記續集” autorstwa 劉鶚 (E Liu) to powieść napisana na początku XX wieku. Dzieło to jest kontynuacją oryginalnego „老殘遊記”, zgłębiającą tematy życia, pamięci i relacji międzyludzkich. Narracja śledzi postać 老殘 (Starego Cana), który wyrusza w podróż z 德慧生 (De Hui Sheng), aby odwiedzić różne miejsca, z naciskiem na dialog filozoficzny i rozważania o istnieniu. Otwarcie powieści przedstawia bohaterów i nadaje kontemplacyjny ton, gdy 老殘 zastanawia się nad ulotnością życia i porównuje je do snu, kwestionując rzeczywistość ludzkich doświadczeń. Po spotkaniu z 德慧生 (De Hui Sheng), angażują się w dyskusje o wydarzeniach historycznych, przekonaniach filozoficznych i osobistych anegdotach, które ujawniają ich osobowości oraz różne perspektywy na życie i wiedzę. Ich podróż wypełniają obserwacje otoczenia, ukazujące kulturowy i historyczny kontekst odwiedzanych miejsc, takich jak 泰安 (Tai'an) i 泰山 (Góra Tai). Bogate, opisowe dialogi wywołują poczucie nostalgii i ciekawości, zapraszając czytelników do zastanowienia się nad złożonością życia i więzami tworzonymi poprzez wspólne doświadczenia. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)