„Anhelli” Juliusza Słowackiego to poemat prozą napisany w 1837 roku. Młody zesłaniec o imieniu Anhelli podróżuje przez Syberię ze swoim przewodnikiem Szamanem, będąc świadkiem cierpienia polskich zesłańców w tym „białym piekle” zamarzniętych pustyń, kopalń i lochów. Wybrany jako potencjalny odkupiciel ze względu na swoją czystość, Anhelli przemierza krajobrazy przypominające piekło Dantego, napotykając brutalizowanych rodaków i ich głodujące dzieci. To mesjanistyczne dzieło stawia pytanie, czy jedna jednostka może uratować cały naród skazany na duchową zagładę.