Opracowanie historyczne "O Sprawie Głodowej W Galicyi 1866" Karola Langiego, napisane w połowie XIX wieku, omawia poważny głód zagrażający regionowi Galicji w tamtym okresie. Koncentruje się na konsekwencjach słabych zbiorów i wyzwaniach społeczno-ekonomicznych spowodowanych niedostatkiem żywności. Langie analizuje reakcje rządu i praktyki rolnicze, podkreślając jednocześnie wpływ tych warunków na lokalną ludność. Wstęp do książki przedstawia krytyczną sytuację w Galicji, gdzie lokalny parlament powołał specjalną komisję, aby zaradzić narastającemu zagrożeniu głodem wynikającemu ze słabych zbiorów zbóż. Langie opisuje tragiczne okoliczności, zestawiając typowe przyczyny nieurodzaju z unikalnymi czynnikami występującymi w tamtym roku, takimi jak susza i niekorzystne warunki pogodowe. Przedstawia również obowiązki komisji, podkreślając potrzebę oceny zapasów żywności i poszukiwania rozwiązań w celu zapewnienia wyżywienia ludności. W tej początkowej części Langie nadaje poważny ton, rozważając znaczenie skutecznego zarządzania w obliczu powszechnej rozpaczy.