„O Sprawie Głodowej W Galicyi 1866” Karola Langiego to relacja historyczna napisana w połowie XIX wieku. Praca omawia dotkliwy głód zagrażający regionowi Galicji w tamtym okresie, koncentrując się na konsekwencjach słabych zbiorów oraz wyzwaniach społeczno-ekonomicznych spowodowanych brakiem żywności. Langie zastanawia się nad reakcjami rządu i praktykami rolniczymi, jednocześnie podkreślając wpływ tych warunków na lokalną ludność. Otwarcie książki przedstawia krytyczną sytuację w Galicji, gdzie lokalny parlament powołał specjalny komitet, aby zająć się narastającym zagrożeniem głodem wynikającym ze słabych zbiorów zbóż. Langie szczegółowo opisuje ponure okoliczności, kontrastując typowe przyczyny nieurodzaju z unikalnymi czynnikami występującymi w tamtym roku, w tym suszą i niesprzyjającymi warunkami pogodowymi. Przedstawia zakres obowiązków komitetu, podkreślając konieczność oceny zapasów żywności i poszukiwania rozwiązań mających na celu zapewnienie wyżywienia ludności. W tej począt