Pewna głęboko samotna staruszka zmaga się z losem i narzeka do Boga, gdyż straciła wszystkich swoich synów i przyjaciół. Pewnego dnia, słysząc bicie dzwonów kościelnych, udaje się do świątyni. Tam czeka na nią wstrząsające odkrycie: kościół wypełniony jest zmarłymi krewnymi, a nawet jej własne miejsce jest zajęte. W tej niezwykłej scenerii, jedna z krewnych odsłania przed nią niepokojącą prawdę o losie jej zmarłych przedwcześnie synów, co stawia całe jej cierpienie w zupełnie nowym świetle i zmusza do refleksji nad prawdziwą naturą jej żalu.